Woj. Ma³opolskie
Ko¶ció³ ¶w. Marcina Biskupa z 2 po³. XV w. Ko¶ció³ drewniany, jednonawowy, konstrukcji zrêbowej. Orientowany, zbudowany w stylu pó¼nogotyckim. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamkniête trójbocznie z boczn± zakrysti±. Wie¿a konstrukcji s³upowej o lekko pochy³ych ¶cianach z nadwieszon± izbic±. Nawê otaczaj± charakterystyczne soboty, dodane prawdopodobnie w XVIII lub XIX wieku. Stromy dach jednokalenicowy, kryty gontem. Stropy p³askie, z zaskrzypieniami w nawie. Wnêtrze, przykryte p³askim stropem, posiada barokowy wystrój. W o³tarzu g³ównym z I po³owy XVII wieku znajduje siê obraz patrona ko¶cio³a i rze¼by ¶wiêtych Wojciecha i Stanis³awa. Na belce têczowej barokowy krucyfiks z XVIII w. Rokokowo - klasycystyczne organy wykona³a na prze³omie XIX i XX wieku firma Rieger z Karniowa. Ciekawostk± jest ³añcuch zawieszony pomiêdzy prezbiterium, a naw±. Wed³ug miejscowej tradycji wykona³ go z jednego kawa³ka drewna ¶lepy pasterz.
Ko¶ció³ p.w. ¦wiêtego Stanis³awa Biskupa z 1517 r. Ko¶ció³ drewniany, jednonawowy konstrukcji zrêbowej. Orientowany, zbudowany w stylu pó¼nogotyckim. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamkniête trójbocznie z boczn± zakrysti± i ma³± krucht±. Dwie kaplice boczne (tzw. mêska i ¿eñska), tworz± pozorny transept. Zamkniête trójbocznie o kalenicach ni¿szych od nawy. Wie¿a konstrukcji s³upowej, o pochy³ych ¶cianach ku górze z izbic± z obej¶ciem (tzw. hurdycj±). Dach jednokalenicowy, kryty gontem z wie¿yczk± na sygnaturkê. ¦wi±tynia czê¶ciowo otoczona otwartymi podcieniami wspartymi na s³upach. Wewn±trz stropy p³askie. Trzy portale pó¼nogotyckie w kszta³cie tzw. o¶lego grzbietu, oraz tzw. d³ugoszowskie (o¶li grzbiet z schodkowaniem). Belka têczowa z pó¼nogotyckim krucyfiksem z k. XV w. i barokowymi figurami z XVIII w. MB Bolesnej i ¦wiêtego Jana Ewangelisty. Chór muzyczny wsparty na czterech parach s³upów z rokokowymi organami z XVIII w. Zachowane resztki polichromii pó¼nogotyckiej z ok. 1517 i rokokowej z 1777 r. Pozosta³a polichromia na ¶cianach i stropie - secesyjna, ornamentalna z 1907 r., autorstwa Jana Bukowskiego. Barokowe: o³tarz g³ówny, o³tarz boczny z XVIII w. Jeden o³tarz boczny pó¼norenesansowy z XVII w. Rokokowy o³tarz w kaplicy. Pó¼nobarokowa ambona, chrzcielnica drewniana, organy i ³awy z XVIII w. W prezbiterium bogato zdobione pó¼nogotyckie stalle z XV w. Z ko¶cio³a pochodzi cenna, bizantyjska ikona MB z Dzieci±tkiem z XV w., rze¼ba gotycka ¦wiêtej Barbary z k. XV w. i skrzyd³a pó¼nogotyckiego tryptyku z p. XVI w. - obecnie w Muzeum Diecezjalnym w Tarnowie.
Ko¶ció³ p.w. ¦wiêtego Bart³omieja w 1484 r. Ko¶ció³ drewniany, jednonawowy konstrukcji zrêbowej. Orientowany, zbudowany z drzewa modrzewiowego w tradycji pó¼nogotyckiej. Mniejsze prezbiterium od nawy, zamkniête trójbocznie z boczn±, murowan± zakrysti±. Wie¿a od frontu, konstrukcji s³upowej z izbic±, poprzedzona krucht±. Dach jednokalenicowy, kryty blach± z wie¿yczk± na sygnaturkê. Zachowane dwa ostro³ukowe portale gotyckie z k. XV w. Wnêtrze otynkowane. Stropy p³askie, w nawie z zaskrzynieniami, wsparte na sze¶ciu s³upach. Polichromia figuralna i ornamentalna z 1966 r., autorstwa Ireny Wojnickiej, Heleny Majewskiej i Boles³awa Duszy. W ³uku têczy krucyfiks barokowy z XVII w. Chór muzyczny z organami rokokowymi z 2 po³. XIX w. O³tarz g³ówny rokokowy z 2 po³. XVIII w. O³tarze boczne rokokowe z 2 po³. XVIII w. Ambona barokowa z p³askorze¼bami czterech ewangelistów. Chrzcielnica drewniana, pó¼norenesansowa z p. XVII w. Obraz o cechach bizantyjskich, Za¶niêcia NMP z XV w
Ko¶ció³ p.w. ¦wiêtej Katarzyny z 1672 r. Ko¶ció³ drewniany, jednonawowy konstrukcji zrêbowej. Orientowany, zbudowany w tradycji gotyckiej. Mniejsze prezbiterium od nawy, zamkniête trójbocznie z przylegaj±c± z boku zakrysti±. Wie¿a konstrukcji s³upowo - ramowej od frontu z izbic±, o ¶cianach zwê¿aj±cych siê ku górze i z krucht± w przyziemiu. Dach jednokalenicowy, kryty gontem z o¶mioboczn± wie¿yczk± na sygnaturkê. Okna tylko od strony po³udniowej. Wnêtrze zdobi bogata polichromia. Stropy p³askie. Chór muzyczny z rokokowym prospektem organowym z 2 po³. XVIII w. ¦ciana têczowa o prostok±tnym wykroju, z belk± têczow± z barokowym krucyfiksem z 2 po³. XVII w. Zachowane trzy portale z XVII w., zamkniête ³ukiem tzw. o¶lego grzbietu. O³tarz g³ówny barokowy z 2 po³. XVII w. Dwa o³tarze boczne neobarokowe z lat 1872 - 74. Ambona barokowa z XVII w. Chrzcielnica kamienna, pó¼nogotycka z 1 po³. XVI w. z drewnian±, rokokow± pokryw± i z herbem Leliwa. Murowana dzwonnica w ogrodzeniu typu parawanowego z lat 1873 - 81.
Ko¶ció³ p.w. ¦wiêtego Miko³aja z k. XV w. Ko¶ció³ drewniany, jednonawowy konstrukcji zrêbowej. Orientowany, zbudowany z drewna modrzewiowego w stylu pó¼nogotyckim. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamkniête trójbocznie z boczn± zakrysti±. Z boku nawy kruchta. Wie¿a konstrukcji s³upowo - ramowej z izbic±, o zwê¿aj±cych siê ¶cianach ku górze. Zwieñczona dachem namiotowym i he³mem sto¿kowym z latarni±. Dach jednokalenicowy, kryty gontem z wie¿yczka na sygnaturkê. Przyziemie ¶wi±tyni os³oniête fartuchem gontowym. Wewn±trz stropy p³askie, wsparte na czterech s³upach z zaskrzynieniami w nawie. Dwa portale pó¼nogotyckie o kszta³cie o¶lego grzbietu. Belka têczowa z krzy¿em barokowym z 2 po³. XVII w. i sze¶cioma anio³kami z 2 po³. XVIII w. O³tarz g³ówny i o³tarze boczne, pó¼nobarokowe z 1709 i 1769. Ambona rokokowa bogato rze¼biona z 1778 r. Konfesjona³ pó¼nobarokowy z 2 po³. XVIII w. Cenne obrazy i rze¼by. Dzwonnica drewniana konstrukcji s³upowo - ramowej, kryta dachem dwuspadowym.
Woj. Podkarpackie
Ko¶ció³ p.w. Wniebowziêcia Matki Boskiej i ¦wiêtego Micha³a Archanio³a pochodzi prawdopodobnie z 1 po³. XV w., a byæ mo¿e nawet z k. XIV. Jest to najwiêkszy drewniany ko¶ció³ konstrukcji zrêbowej w Europie, nale¿y tak¿e do najstarszych tego typu budowli. Wie¿a, podcienia i wie¿yczka na sygnaturkê dobudowane ok. 1624 r. w trakcie gruntownego remontu po uszkodzeniach w czasie najazdu tatarskiego. W 1955 r. pod tynkiem odkryto zachowan± polichromiê (uwa¿ana za najstarsz± polichromiê figuraln± w europie !!!). Wpisany na listê ¦wiatowego Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego UNESCO w dniu 3 lipca 2003 r. Ko¶ció³ drewniany, jednonawowy konstrukcji zrêbowej. Orientowany, zbudowany w stylu gotyckim. Mniejsze prezbiterium od nawy, zamkniête trójbocznie z boczn± zakrysti±. Wspólny stromy dach - jednokalenicowy dla nawy i prezbiterium, kryty gontem z o¶mioboczn± wie¿yczk± na sygnaturkê. Wie¿a o wysoko¶ci 25 m konstrukcji s³upowo - ramowej, o zwê¿aj±cych siê ¶cianach ku górze z izbic±. Ca³y ko¶ció³ otoczony sobotami wspartym na drewnianych s³upach. Unikatowe s± zakoñczenia wsporników w kszta³cie g³owy w prezbiterium. Z boku bardzo ciekawy portal gotycki z misternymi okuciami drzwi. Stropy p³askie, w nawie z zaskrzynieniami. Bardzo cenna polichromia figuralno - ornamentalna z 1494 r. z scenami Mêki Pañskiej, zabójstwem ¦wiêtego Stanis³awa, Koronacji MB i wizerunkiem ¦wiêtego Micha³a Archanio³a w prezbiterium. W nawie sceny Genesis i postacie ¦wiêtych, w tym monumentalna postaæ ¦wiêtego Krzysztofa. Pod chórem Chusta ¦wiêtej Weroniki i mêczeñstwo ¦wiêtego Sebastiana. Polichromia jest najwiêkszym przyk³adem malarstwa ¶ciennego z koñca XV w. zachowana w Polsce. Najstarsze s± malowane krzy¿e konsekracyjne datowane, na co najmniej 1 po³. XV w. Barokowy o³tarz g³ówny z k. XVII w. Cztery rokokowe o³tarze boczne z 2 po³. XVIII w. W kaplicy kopia gotyckiej rze¼by z p. XV w. MB Bolesnej - Pieta (orygina³ przeniesiony do nowego ko¶cio³a) ukoronowanej przez papie¿a Jana Paw³a II w 1997 r. Obok ¶wi±tyni drewniany spichlerz plebañski.
Ko¶ció³ p.w. Wszystkich ¦wiêtych z ok. po³. XV w. Wie¿ê dobudowano w latach 1646 - 49. W latach 1964 - 71 ods³oniêto najciekawsze fragmenty polichromii. Wpisany na listê ¦wiatowego Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego UNESCO w dniu 3 lipca 2003 r. Ko¶ció³ drewniany, jednonawowy konstrukcji zrêbowej. Orientowany, zbudowany w stylu pó¼nogotyckim. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamkniête trójbocznie z boczn± zakrysti±. Wie¿a konstrukcji s³upowo romowej, w górnej czê¶ci oddzielona od nawy, zwieñczona baniastym he³mem blaszanym z latarni±. Dach jednokalenicowy, kryty gontem z sze¶cioboczn± wie¿yczk± na sygnaturkê. Zwieñczona he³mem blaszanym z latarni±. Okna tylko od strony po³udniowej. Belka têczowa - arkadowa z barokow± Grup± Pasyjn±. Strop w nawie p³aski z zaskrzynieniami, w prezbiterium z malowanymi iluzjonistycznie kasetonami z 1549 r. Polichromia figuralna - ornamentalna. W prezbiterium (cykl Mêki Pañskiej) z 1549 r. i w nawie (du¿a scena S±du Ostatecznego, wizerunki ¦wiêtych: Paw³a, Piotra i Jakuba i ewangelistów) z 1649 r. Postaci± oprawców w scenach mêczeñstwa nadano orientalne cechy - echa najazdu tatarskiego z 1624 r. Malowid³a by³y fundowane przez bogatych ch³opów, o czym ¶wiadcz± napisy fundacyjne. Najstarsze s± malowane krzy¿e konsekracyjne, datowane na k. XV w. Trzy o³tarze barokowe z XVIII w. ze starszymi elementami. Ambona z renesansow± polichromi± z 1604 r. Chrzcielnica z 1 po³. XVIII w. Cudowna figura MB £aski Pe³nej z drewna lipowego z ok.1500 roku (szko³a W. Stwosza). Ko¶ció³ otacza drewniane ogrodzenie z daszkiem gontowym i murowanymi kapliczkami (najstarsze z XIX w.). Obok ko¶cio³a drewniany zespó³ plebani z okresu od XVII do XVIII w. z wikarówk±, organistówk±, stodo³±, spichlerzem i szpitalem dla ubogich. Szko³a parafialna z XIX w. Ogrodzenie drewniane z daszkiem gontowym i 356 sztachetami, 12 s³upami i czterema kapliczkami symbolizuj±ce dni, miesi±ce i pory roku.
Ko¶ció³ p.w. Niepokalanego Poczêcia NMP z 1770 r. Ko¶ció³ drewniany, trójnawowy konstrukcji zrêbowej. Orientowany, zbudowany w stylu pó¼nobarokowym. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamkniête trójbocznie z bocznymi zakrysti± i sk³adzikiem po bokach. Od frontu fasada dwuwie¿owa z zegarem z 1810 r. z krucht± po¶rodku, zwieñczon± trójk±tnym szczytem. Niskie wie¿e konstrukcji s³upowo - ramowej. Zwieñczone baniastymi, barokowymi he³mami blaszanymi z latarniami. Dach dwukalenicowy, kryty blach± z sze¶cioboczn± wie¿yczk± na sygnaturkê. Zwieñczon± baniastym he³mem blaszanym z latarni±. Wnêtrze podzielone filarami na trzy nawy. Strop p³aski z faset±, wspólny dla nawy i prezbiterium. Belka têczowa o falistym wykroju z rokokow± Grup± Pasyjn± z 2 po³. XVIII w. Polichromia figuralno - ornamentalna i iluzjonistyczna z 1870 r., autorstwa Jana Tabiñskiego, przemalowana w 1930 r. przez Mariana Stroiñskiego. O³tarz g³ówny i dwa boczne, ambona, konfesjona³y i ³awki kolatorskie rokokowe z k. XVIII w. Kamienna chrzcielnica barokowa z rokokow± drewnian± pokryw±. W kruchcie zachowany nadpalony krucyfiks, pochodz±cy ze spalonego ko¶ció³ka cmentarnego. ¦wi±tynia posiada krypty pod prezbiterium. Dzwonnica murowana, parawanowa z gotyckim dzwonem.
Ko¶ció³ p.w. ¦wiêtego Stanis³awa Biskupa z XV w. (mo¿liwe, ¿e z 1408 r.). Ko¶ció³ drewniany, jednonawowy konstrukcji zrêbowej. Orientowany, zbudowany na planie krzy¿a w stylu gotyckim. Ramiona boczne tworz±ce transeptu z kaplic po bokach nawy, zamkniêtych trójbocznie o kalenicy ni¿szej od nawy. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamkniête trójbocznie z boczn± murowan± zakrysti±. Kruchta od frontu nawy i dwie mniejsze po bokach kaplic. Dach jednokalenicowy, kryty blach± miedzian± z wie¿yczk± na sygnaturkê. Dachy kaplic zwieñczone ma³ymi wie¿yczkami. ¦wi±tynia otoczona w przyziemiu fartuchem gontowym. Wewn±trz stropy p³askie. Chór muzyczny wsparty na czterech s³upach. ¦ciana têczowa o ³uku pó³kolistym z belk± têczow± z barokowym krucyfiksem z XVII w. Polichromia z 1932 r., autorstwa W³odzimierza Lisowskiego. Pó¼norenesansowy o³tarz g³ówny z 1 po³. XVII w. Cztery pó¼nobarokowe o³tarze boczne z XVIII w. Ambona barokowa z 1717 r. Gotyckie, kamienne: chrzcielnica i kropielnica z XVI w. Dzwonnica murowana, arkadowa. Wspó³czesne ogrodzenie kamienno - drewniane.
Cerkiew greckokatolicka p.w. Wniebowst±pienia Pañskiego z 1659 r. Obecnie filia Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku. Obiekt by³ chroniony przez podwójny mur z dwoma wie¿ami. Jedna sp³onê³a w1939 r., a drug± rozebrano w 1947 r. przez miejscowy PGR. Drewniana cerkiew konstrukcji zrêbowej. Zbudowana z belek modrzewiowych i drewna jod³owego. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamkniête trójbocznie z dwoma bocznymi zakrystiami. Wej¶cie g³ówne os³oniête obszernym podcieniem wspartym na s³upach. Nad naw± zrêbowa kopu³a o¶mioboczna, osadzona na walcu z podwójnie ³amanym zadaszeniem. Zwieñczona he³mem drewnianym z pozorn± latarni±. Dachy kryte gontem. ¦wi±tynia otoczona podcieniami. Dwa portale wej¶ciowe ozdobione ³ukami w kszta³cie o¶lego grzbietu. W prezbiterium i babiñcu sklepienie pseudokolebkowe, w nawie sklepienia z belek. Polichromia figuralna z lat 1682 - 83, autorstwa Stefana Dzenga³owycza. Czê¶ciowo zatarte scenami z ¿ycia i pasji Chrystusa, wizerunki Ewangelistów. Ciekawe przedstawienie fundatora polichromii i grupy modl±cych siê osób. Ikonostas z 1682 r. o cechach pó¼norenesansowych z ikonami przeniesiony do Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku.
czwartek, 17 maja 2012
Licznik odwiedzin: 63 267 (wersja testowa)
Strona o ko¶cio³ach i cerkwiach drewnianych w Polsce i nie tylko.
Wpisz szukan± frazê i kliknij Szukaj:
Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywaæ info o nowym wpisie:
![]() |
Jaki gotycki ko¶ció³ drewniany Ma³opolski podoba ci siê najbardziej |
| Dêbno Podhalañskie | |
| Lipnica Murowana | |
| Sêkowa | |
| Binarowa | |
| Iwkowa | |
| Rzepiennik Biskupi | |
|
|
| skateshop | |